Shloka 17
Ananta-Śeṣa Tapas and the Bearing of the Earth (अनन्त-शेष-तपस् तथा महीधारणम्)
दिशं प्रतीचीमादित्या नासत्यावुत्तरां दिशम् । मुहर्मुहुः प्रेक्षमाणा युध्यमाना महौजस:,आदित्यगण पश्चिम दिशाकी ओर भागे तथा अश्विनीकुमारोंने उत्तर दिशाका आश्रय लिया। ये महा-पराक्रमी योद्धा बार-बार पीछेकी ओर देखते हुए भाग रहे थे
diśaṃ pratīcīm ādityā nāsatyāv uttarāṃ diśam | muhurmuhuḥ prekṣamāṇā yudhyamānā mahaujasaḥ ||
ఆదిత్యగణం పడమర దిశకు వెనుదిరిగింది; నాసత్యులు (అశ్వినీకుమారులు) ఉత్తర దిశను ఆశ్రయించారు. మహాబలవంతులై యుద్ధం చేస్తూనే, వారు మళ్లీ మళ్లీ వెనక్కి తిప్పి చూసుకుంటూ వెనుదిరిగారు.
शौनक उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a realistic ethic of conflict: valor does not exclude prudence. Even the mighty may withdraw when circumstances demand it, and the repeated backward glances suggest vigilance and accountability amid retreat—strategy rather than mere panic.
Śaunaka narrates a battlefield movement: the Ādityas flee toward the west, and the Nāsatyas (Aśvin twins) head north. Though still fighting, they retreat while repeatedly looking back, indicating pressure from opponents and a tactical withdrawal.