Shloka 28
Garuḍa–Śakra Saṃvāda and the Retrieval of Amṛta (गरुड–शक्र संवादः अमृत-अपहरण-प्रसङ्गः)
शाखिनो बहवश्चापि शाखयाभिहतास्तया । काज्चनै: कुसुमैर्भान्ति विद्युत्वन्त इवाम्बुदा:,उस विशाल शाखासे टकराकर बहुत-से वृक्ष भी धराशायी हो गये। वे अपने सुवर्णमय फ़ूलोंके कारण बिजलीसहित मेघोंकी भाँति शोभा पाते थे
śākhino bahavaś cāpi śākhayābhihatās tayā | kāñcanaiḥ kusumair bhānti vidyutvanta iva ambudāḥ ||
ఆ మహాశాఖ దెబ్బకు అనేక వృక్షాలు కూడా నేలకొరిగాయి; అయినా వారి స్వర్ణమయ పుష్పాల వల్ల అవి మెరుపులతో కూడిన మేఘాలవలె ప్రకాశించాయి।
कश्यप उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how overwhelming force can cause destruction, yet the scene is framed through a moral-aesthetic lens: even amid ruin, one should perceive and describe reality with clarity and restraint, using truthful imagery rather than exaggeration.
Kāśyapa describes the aftermath of a powerful blow with a huge branch: numerous trees have been knocked down, and their golden flowers make the fallen grove gleam, compared poetically to thunderclouds illuminated by lightning.