Shloka 131
Ādi-parva Adhyāya 3 — Janamejaya’s Rite, Dhaumya’s Parīkṣā, and Uttanka’s Kuṇḍala Quest (सर्पसत्रप्रस्तावना–गुरुपरीक्षा–उत्तङ्कोपाख्यान)
स तद् बिलं दण्डकाछ्लेन चखान न चाशकत् । तं क्लिश्यमानमिन्द्रोडपश्यत् स वजन प्रेषयामास,पहले तो उन्होंने उस विवरको अपने डंडेकी लकड़ीसे खोदना आरम्भ किया, किंतु इसमें उन्हें सफलता न मिली। उस समय इन्द्रने उन्हें क्लेश उठाते देखा तो उनकी सहायताके लिये अपना वज्र भेज दिया
sa tad bilaṃ daṇḍakāṣṭhena cakhāna na cāśakat | taṃ kliśyamānam indro 'paśyat sa vajraṃ preṣayāmāsa ||
అతడు దండకాష్ఠంతో ఆ బిలాన్ని తవ్వడం ప్రారంభించాడు; కానీ సాధ్యపడలేదు. అతడు కష్టపడుతూ ఉండటం ఇంద్రుడు చూచి, సహాయార్థం తన వజ్రాన్ని పంపించాడు.
राम उवाच
Educational Q&A
One should exert one’s own effort first; when a person strives sincerely yet reaches the limit of human capacity, higher help (symbolized by Indra’s vajra) may intervene to remove obstacles.
A person attempts to dig a burrow using a wooden staff but fails; Indra notices the struggle and sends his thunderbolt to assist in accomplishing what could not be done by ordinary means.