Shloka 4
Vālakhilya-Tapas and the Birth of Garuḍa (वालखिल्यतपः-गरुडोत्पत्तिः)
विचित्रफलपुष्पाभिववनराजिभिरावृतम् । भवनैरावृतं रम्यैस्तथा पद्माकरैरपि,विचित्र फूलों और फलोंसे भरी हुई वनश्रेणियाँ उस दिव्य वनको घेरे हुए थीं। वह वन बहुत-से रमणीय भवनों और कमलयुक्त सरोवरोंसे आवृत था
vicitra-phala-puṣpābhivana-rājibhir āvṛtam | bhavanair āvṛtaṁ ramyais tathā padmākarair api ||
భీష్ముడు పలికెను—వివిధ ఫలపుష్పాలతో నిండిన అరణ్యశ్రేణులు ఆ దివ్య వనాన్ని చుట్టుముట్టి ఉండెను. అనేక రమ్యమైన భవనములు, కమలములతో నిండిన సరస్సులు దానిని అన్ని వైపులా అలంకరించెను—ధర్మమయమైన, స్వర్గసదృశమైన, మంగళసమృద్ధి పరిమళించే వాతావరణంలో దృశ్యం స్థిరపడినట్లు కనిపించెను.
पितामह उवाच
Educational Q&A
The verse uses an idealized landscape—fruitful forests, pleasant dwellings, lotus lakes—to signal a dharmic order where beauty, abundance, and harmony arise from auspicious conditions; it sets a moral tone that righteous realms are marked by prosperity and serenity.
Bhīṣma is describing a wondrous woodland scene: it is ringed by forest tracts laden with flowers and fruits and is further surrounded by charming buildings and lotus-filled waters, establishing the setting’s splendor and sanctity.