Shloka 3
Vālakhilya-Tapas and the Birth of Garuḍa (वालखिल्यतपः-गरुडोत्पत्तिः)
सुपर्णसहिता: सर्पा: काननं च मनोरमम् | सागराम्बुपरिक्षिप्तं पक्षिसड्घनिनादितम्,सर्प गरुडके साथ उस द्वीपके मनोरम वनमें आये, जो चारों ओरसे समुद्रद्वारा घिरकर उसके जलसे अभिषिक्त हो रहा था। वहाँ झुंड-के-झुंड पक्षी कलरव कर रहे थे
suparṇasahitāḥ sarpāḥ kānanaṃ ca manoramam | sāgarāmbuparikṣiptaṃ pakṣisaṅghanināditam ||
సుపర్ణుడు (గరుడుడు) తో కూడిన ఆ సర్పులు ఆ ద్వీపములోని మనోహరమైన కాననమునకు వచ్చిరి; అది నాలువైపులా సముద్రజలముచే పరివేష్టితమై, దాని జలముచే సిక్తమై యుండెను. అక్కడ పక్షిసమూహములు కలకలధ్వనితో మార్మోగుచుండెను।
पितामह उवाच
Educational Q&A
The verse uses vivid setting to frame a larger ethical arc: beings move within a world shaped by prior hostility and its results; even a beautiful, life-filled place can become the stage where consequences of enmity and fear unfold, pointing to karma and the need for right conduct (dharma) amid danger.
The serpents, together with Suparṇa (Garuḍa), arrive at a charming forest on an island-like region surrounded by the sea, alive with the calls of many birds—describing the location and atmosphere as the story progresses toward the serpents’ encounter under Garuḍa’s presence.