Shloka 8
आदि पर्व (अध्याय 26) — गरुडस्य वालखिल्य-रक्षणम्, कश्यपोपदेशः, देवोत्पात-प्रसङ्गः
तदा भूरभवच्छन्ना जलोरमिभिरनेकश: । रामणीयकमागच्छन् मात्रा सह भुजड़मा:,उस समय सारा भूतल जलकी असंख्य तरंगोंसे आच्छादित हो गया था। इस प्रकार वर्षसिे संतुष्ट हुए सर्प अपनी माताके साथ रामणीयक द्वीपमें आ गये
tadā bhūr abhavac channā jalormi-bhir anekaśaḥ | ramaṇīyakam āgacchan mātrā saha bhujaṅgamāḥ ||
అప్పుడు భూమి అంతటా అనేక జలతరంగాలతో కప్పబడింది. ఈ వర్షంతో తృప్తి చెందిన నాగులు తమ తల్లితో కలిసి రమణీయక ద్వీపానికి వచ్చారు.
पितामह उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a movement from hardship to relief: when the needed rain arrives, beings become 'satisfied' and return to their proper place. Implicitly, it points to harmony with natural order—needs are met without excess, and life resumes its rightful course.
A great inundation-like scene is described: the earth is covered by innumerable water-waves. Having been satisfied by the rainfall, the serpents (Nāgas) proceed with their mother to the island named Ramaṇīyaka.