Shloka 36
मित्रश्न क्षुरपर्यन्तं चक्रमादाय तस्थिवान् | पूषा भगश्न संक़्रुद्ध:/ सविता च विशाम्पते
mitraśnā kṣuraparyantaṁ cakram ādāya tasthivān | pūṣā bhagaś ca saṁkruddhaḥ savitā ca viśāmpate ||
వైశంపాయనుడు పలికెను—మిత్రుడు క్షురధార అంచుగల చక్రాన్ని ఎత్తుకొని స్థిరంగా నిలిచాడు. పూషా, భగుడు కూడా కోపించారు; ఓ ప్రజానాథా, సవితా కూడా.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how anger can spread and intensify even among exalted beings; it implicitly warns that wrath, once kindled, mobilizes power toward harm unless restrained by dharma and discernment.
The narrator describes a moment of rising divine confrontation: Mitra arms himself with a razor-edged discus and stands ready, while Pūṣan, Bhaga, and Savitṛ also become angry—signaling an escalation toward conflict.