Shloka 7
Śārṅgaka-stuti to Agni during the Khāṇḍava Conflagration (शार्ङ्गक-स्तुतिः / अग्नि-स्तुतिः)
अब्रवीच्च तदा ब्रह्मा यथा त्वं धक्ष्यसेडनल । खाण्डवं दावमद्यैव मिषतो5स्य शचीपते:,उस समय ब्रह्माजीने कहा--'अनल! अब जिस प्रकार तुम इन्द्रके देखते-देखते अभी खाण्डववन जला सकोगे, वह उपाय सुनो
abravīc ca tadā brahmā yathā tvaṁ dhakṣyase 'nala | khāṇḍavaṁ dāvam adyaiva miṣato 'sya śacīpateḥ ||
వైశంపాయనుడు పలికెను—అప్పుడు బ్రహ్ముడు చెప్పెను—“ఓ అనల! శచీపతి ఇంద్రుడు చూస్తుండగానే నేడు ఖాండవ వనాన్ని దహించగలిగే ఉపాయాన్ని వినుము.”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharma as alignment with one’s ordained function (Fire’s role to burn and transform) while acknowledging that even rightful action may face resistance from other powers (Indra). It introduces the idea that ethical action can require wise means (upāya) rather than mere force.
Vaiśaṃpāyana narrates that Brahmā addresses Fire (Anala/Agni) and promises to explain the method by which Fire can burn the Khāṇḍava forest immediately, even as Indra watches—setting up the ensuing plan to overcome Indra’s obstruction.