Shloka 12
Śārṅgaka-stuti to Agni during the Khāṇḍava Conflagration (शार्ङ्गक-स्तुतिः / अग्नि-स्तुतिः)
एतच्छुत्वा तु वचन त्वरितो हव्यवाहनः । कृष्णपार्थावुपागम्य यमर्थ त्वभ्यभाषत,नृपश्रेष्ठ॒ यह सुनकर हव्यवाहनने तुरंत श्रीकृष्ण और अर्जुनके पास आकर जो कार्य निवेदन किया, वह मैं तुम्हें पहले ही बता चुका हूँ। जनमेजय! अग्निका वह कथन सुनकर अर्जुनने इन्द्रकी इच्छाके विरुद्ध खाण्डववन जलानेकी अभिलाषा रखनेवाले जातवेदा अग्निसे उस समयके अनुकूल यह बात कही
etac chrutvā tu vacanaṃ tvarito havyavāhanaḥ | kṛṣṇapārthāv upāgamya yam arthaṃ tv abhyabhāṣata ||
ఆ మాటలు విని హవ్యవాహనుడు (అగ్ని) వెంటనే త్వరిస్తూ, కృష్ణుడు మరియు పార్థుడు (అర్జునుడు) వద్దకు వెళ్లి తాను వచ్చిన ఉద్దేశ్యాన్ని తెలియజేశాడు.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how urgent requests—especially from powerful sources—can place one amid competing claims of authority. It sets up a dharmic dilemma: assisting Agni may serve a cosmic purpose, yet it can oppose another deity’s intention, requiring discernment about duty, consequences, and rightful alignment.
Vaiśampāyana narrates that Agni (Havyavāhana), after hearing certain words, quickly approaches Kṛṣṇa and Arjuna and states the purpose of his visit—foreshadowing Agni’s request connected with the burning of the Khāṇḍava forest.