Shloka 26
Jarītā–Śārṅgā-saṃvāda: Ākhu-haraṇa and the Approach of Agni (आखुहरणं अग्न्यागमनश्च)
ऋत्विजो5नुनयामास भूयो भूयस्त्वतन्द्रित: । ते चास्य तमभिप्रायं न चक्कुरमितौजस:,उन महायशस्वी नरेशने अपने सुहृदोंको साथ लेकर इस कार्यके लिये बहुत बड़ा प्रयत्न किया। पैरोंपर पड़कर, सान्त्वनापूर्ण वचन कहकर और इच्छानुसार दान देकर बार-बार निरालस्यभावसे ऋत्विजोंको मनाया, उनसे यज्ञ करानेके लिये अनुनय-विनय की; परंतु उन्होंने अमिततेजस्वी नरेशके मनोरथको सफल नहीं किया
ṛtvijo 'nunayāmāsa bhūyo bhūyas tv atandritaḥ | te cāsya tam abhiprāyaṃ na cakkur amitaujasaḥ ||
ఆ రాజు అలసట లేకుండా మళ్లీ మళ్లీ ఋత్విజులను అనునయించాడు; కానీ వారు ఆ అమితతేజస్వి నరేశుని అభిప్రాయాన్ని నెరవేర్చలేదు।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even royal power and lavish gifts cannot compel a sacred act if the officiants do not consent; ritual action is bound to propriety and the priests’ judgment, highlighting limits on coercion and the ethical autonomy of religious duty.
A powerful king repeatedly tries to persuade the sacrificial priests to conduct a yajña—using humility, soothing speech, and gifts—but the priests refuse or do not proceed, so the king’s intended sacrifice is not realized.