Shloka 10
Jarītā-Śārṅgaka-saṃvādaḥ — The Dialogue of Jaritā and the Śārṅgaka Chicks
Fire-escape deliberation
न तु केवलदैवेन प्रजा भावेन रेमिरे । यद् बभूव मनःकान्तं कर्मणा स चकार तत्
na tu kevaladaivena prajā bhāvena remire | yad babhūva manaḥkāntaṃ karmaṇā sa cakāra tat |
ప్రజలు కేవలం దైవయోగం వల్లనే ఆనందించలేదు; వారు హృదయభావంతో సంతోషించేవారు. వారి మనసుకు ఏది ప్రియమో, అదే రాజు తన కార్యాల ద్వారా నెరవేర్చేవాడు; అందుకే వారి తృప్తి రాజధర్మమైన రక్షణతో మాత్రమే కాక, ఆయనపై ఉన్న శ్రద్ధాభక్తులతో కూడి ఉండేది.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Public welfare is not secured by 'fortune' alone; it arises from a ruler’s deliberate, ethical action that aligns governance with the genuine needs and well-being of the people, thereby earning their trust and devotion.
The narrator describes the subjects’ happiness under the king: they are not merely passively content due to circumstances, but actively delighted because the king fulfills what is dear to them through concrete deeds, which generates loyalty and devotion.