Shloka 23
Raivataka-giri Mahotsava and the Counsel on Subhadrā’s Marriage (रैवतके महोत्सवः — सुभद्राविवाहोपायविचारः)
वरं दित्सु: स तत्रैनां प्रीत: प्राह पितामह: । आदित्यचरितॉल्लोकान् विचरिष्यसि भाविनि,इन्द्रे त्रलोक्यमाधाय ब्रह्मलोक॑ गतः प्रभु: । वर देनेके लिये उत्सुक हुए ब्रह्माजी स्वयं ही प्रसन्नतापूर्वक बोले--'भामिनि! जहाँतक सूर्यकी गति है, उन सभी लोकोंमें तू इच्छानुसार विचर सकेगी। तुझमें इतना तेज होगा कि कोई आँख भरकर तुझे अच्छी तरह देख भी न सकेगा।” इस प्रकार सम्पूर्ण लोकोंके पितामह ब्रह्माजी तिलोत्तमाको वरदान देकर तथा त्रिलोकीकी रक्षाका भार इन्द्रको सौंपकर पुन: ब्रह्मलोकको चले गये
varaṃ ditsūḥ sa tatraināṃ prītaḥ prāha pitāmahaḥ | ādityacaritāllokān vicarīṣyasi bhāvini, indre trailokyam ādhāya brahmalokaṃ gataḥ prabhuḥ |
వరమివ్వదలచి ప్రసన్నుడైన పితామహుడు బ్రహ్మదేవుడు ఆమెతో పలికెను—“భామిని! సూర్యుని గతి యెంతవరకు వ్యాపించునో, అంతవరకు ఉన్న లోకాలన్నిటిలో నీవు ఇష్టానుసారం సంచరించెదవు.” తరువాత త్రిలోకభారాన్ని ఇంద్రునికి అప్పగించి ప్రభువు బ్రహ్మలోకానికి వెళ్లెను.
नारद उवाच
Educational Q&A
Gifts of extraordinary power (such as beauty, radiance, freedom to roam) are not merely personal privileges; they are granted within cosmic law and bounded by ordained limits (here, the sun’s course). Authority also entails delegation: Brahmā bestows and then assigns governance of the three worlds to Indra, emphasizing responsible stewardship.
Nārada recounts how Brahmā, pleased, grants a boon to a woman addressed as bhāvini: she may roam freely through all realms reached by the sun’s path. After granting the boon, Brahmā entrusts the protection/administration of the three worlds to Indra and returns to Brahmaloka.