Mahabharata 1.201.7 — Adi Parva, Adhyaya 201, Shloka 7
Sundopasundayoḥ Tapas–Varadāna–Prasaṅgaḥ
Sunda and Upasunda: Austerities and the Boon
न चापि कृष्णा शक््येत तेभ्यो भेदयितुं पर: । परिद्यूनान् वृतवती किमुताद्य मृजावत:
na cāpi kṛṣṇā śakyeta tebhyo bhedayituṃ paraḥ | paridyūnān vṛtavatī kim utādya mṛjāvataḥ ||
ఇంకెవ్వరూ కృష్ణను వారి నుండి భేదం కలిగించి దూరం చేయలేరు. పాండవులు భిక్షాజీవులై దీనస్థితిలో ఉన్నప్పుడే కృష్ణ వారిని వరించింది; ఇప్పుడు వారు సంపన్నులు, శుభ్రులు, అలంకృతులు—అప్పుడు ఆమె ఎందుకు వారిని విడిచిపెట్టాలి?
कर्ण उवाच
Educational Q&A
True loyalty is tested in hardship: Draupadī’s commitment was proven when the Pāṇḍavas were destitute, so it is ethically and psychologically implausible that she would abandon them in prosperity.
Karna argues that attempts to break the bond between Draupadī and the Pāṇḍavas will fail; she accepted them even in their lowest condition, therefore she will remain firmly aligned with them now that they are flourishing.
Ask anything about this verse
Curious about the meaning, context, or a word? Ask, and continue the conversation in the Vedapath app.
A free Google sign-in keeps your chat saved across web and the app.
Read Mahabharata in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.