Shloka 8
गरुडजन्म तथा विनतादास्यवृत्तान्तः
Garuḍa’s Birth and Vinatā’s Enslavement
सर्पसत्रे वर्तमाने पावको व: प्रधक्ष्यति । जनमेजयस्य राजर्षे: पाण्डवेयस्प धीमत:,कद्रू कुटिलता एवं छलसे काम लेना चाहती थी। उसने अपने सहस्र पुत्रोंकी इस समय आज्ञा दी कि तुम काले रंगके बाल बनकर शीघ्र उस घोड़ेकी पूँछमें लग जाओ, जिससे मुझे दासी न होना पड़े। उस समय जिन सर्पोने उसकी आज्ञा न मानी उन्हें उसने शाप दिया कि, “जाओ, पाण्डववंशी बुद्धिमान् राजर्षि जनमेजयके सर्पयज्ञका आरम्भ होनेपर उसमें प्रज्वलित अग्नि तुम्हें जलाकर भस्म कर देगी”
śaunaka uvāca | sarpasatre vartamāne pāvako vaḥ pradhakṣyati | janamejayasya rājarṣeḥ pāṇḍaveyasya dhīmataḥ ||
“పాండవవంశీయుడైన ధీమంత రాజర్షి జనమేజయుడు సర్పసత్రం ప్రారంభించినప్పుడు, ఆ యజ్ఞంలోని ప్రజ్వలిత అగ్ని మిమ్మల్ని దహించి భస్మం చేస్తుంది.”
शौनक उवाच
Educational Q&A
The verse underscores moral causality: participation in deceit and refusal to heed rightful instruction can lead to grave consequences later, here symbolized by destruction in Janamejaya’s serpent-sacrifice. It also reflects how spoken words (warnings/curses) function as ethical and narrative instruments in the epic.
Within the broader Kadrū–Vinātā episode, the serpents who disobey Kadrū’s command are threatened (and in the surrounding prose, cursed) that they will be burned in the future serpent-sacrifice conducted by King Janamejaya. The verse points forward to that major event, linking present wrongdoing to future retribution.