खाण्डवप्रस्थप्रवेशः तथा इन्द्रप्रस्थनिर्माणवर्णनम् | Entry into Khāṇḍavaprastha and Description of Indraprastha’s Founding
अथ त्वाज्ञापयामास द्रौपद्या भूषणं बहु । आनीयतां वै कृष्णेति पुत्र दुर्योधनं तदा,इसलिये उन्होंने आज्ञा दी--'द्रौपदीके लिये बहुत-से आभूषण मँगाओ और मेरे पुत्र दुर्योधन तथा द्रौपदीको बड़ी धूमधामसे नगरमें ले आओ"
atha tvājñāpayāmāsa draupadyā bhūṣaṇaṃ bahu | ānīyatāṃ vai kṛṣṇeti putra duryodhanaṃ tadā |
అప్పుడు అతడు ఆజ్ఞాపించాడు—“ద్రౌపదికి అనేక ఆభరణాలు తెచ్చండి; కృష్ణా (ద్రౌపది)ని నా కుమారుడు దుర్యోధనునితో కలిసి మహోత్సవంగా నగరానికి తీసుకురండి” అని।
वैशम्पायन उवाच
The verse highlights how rulers use ceremony and material splendor to signal honor and political legitimacy; ethically, it invites reflection on whether public display aligns with dharma—especially regarding the agency and dignity of those being celebrated or moved for political ends.
A royal figure issues orders to procure abundant jewelry for Draupadī (called Kṛṣṇā) and to bring her along with his son Duryodhana into the city in a grand, public manner.