Shloka 9
Vidurovācā: Śreyas, Mantra, and Conciliation toward the Pāṇḍavas (विदुरोवाच—श्रेयः-मन्त्र-समाधानम्)
ततस्तु ते कौरवराजपुत्रा विभूषिता: कुण्डलिनो युवान: । महार्हवस्त्राम्बरचन्दनो क्षिता: कृताभिषेका: कृतमड्लक्रिया:,इधर युवावस्थासे सम्पन्न कौरव-राजकुमार पाण्डव वस्त्राभूषणोंसे विभूषित और कुण्डलोंसे अलंकृत हो अभिषेक और मंगलाचार करके बहुमूल्य कपड़ों एवं केसर, चन्दनसे सुशोभित हुए
tatastu te kauravarājaputrā vibhūṣitāḥ kuṇḍalino yuvānaḥ | mahārhavastrāmbaracandanokṣitāḥ kṛtābhiṣekāḥ kṛtamaṅgalakriyāḥ ||
అనంతరం కురు రాజవంశానికి చెందిన ఆ యువరాజులు ఆభరణాలతో విభూషితులై, కుండలాలతో అలంకృతులై, విధివిధానంగా అభిషేకం పొందారు. మంగళక్రియలు నిర్వహించి, అమూల్య వస్త్రాలు ధరించి, కుంకుమ-కస్తూరి (కేశర) మరియు చందనంతో అనులిప్తులై వారు అత్యంత కాంతిమంతులయ్యారు—ముందున్న పవిత్ర, రాజసభా కర్తవ్యాలకు గౌరవంగా సిద్ధమయ్యారు.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the dharmic ideal that public authority and life-transitions should be sanctified through proper rites and disciplined preparation—outer adornment accompanying inner readiness and social responsibility.
Vaiśampāyana describes the Kuru princes in their youth being formally prepared: they are ornamented, anointed with fragrant substances like sandalwood (and saffron per the traditional gloss), and undergo consecration and auspicious ceremonies, marking a significant public-ritual moment.