Shloka 8
समुद्रवर्णनम् (Description of the Ocean) — Kadrū and Vinatā approach the sea
तत् कबन्धं पपातास्य विस्फुरदू धरणीतले । सपर्वतवनद्दीपां दैत्यस्याकम्पयन् महीम्,किंतु उस दैत्यका वह धड़ धरतीपर गिर पड़ा और पर्वत, वन तथा द्वीपोंसहित समूची पृथ्वीको कैँपाता हुआ तड़फड़ाने लगा
tat kabaṇḍhaṃ papātāsya visphurad dharaṇītale | sa-parvata-vana-dvīpāṃ daityasyākampayan mahīm ||
అప్పుడు ఆ దైత్యుని శిరస్సులేని ధడము కంపిస్తూ భూమిమీద పడిపోయింది. అది పర్వతాలు, వనాలు, ద్వీపాలతో కూడిన సమస్త భూమిని కంపింపజేసింది.
शौनक उवाच
Educational Q&A
The verse underscores that destructive force can have lingering effects even after the agent is struck down; restoring stability (dharma/order) requires not only defeating violence but also calming its residual upheaval.
A demon’s headless trunk (kabaṇḍha) falls to the ground and, still convulsing, causes the earth—along with mountains, forests, and islands—to tremble.