Shloka 20
समुद्रवर्णनम् (Description of the Ocean) — Kadrū and Vinatā approach the sea
तत्र दिव्यं धनुर्दष्टवा नरस्य भगवानपि । चिन्तयामास तच्चक्रं विष्णुर्दानवसूदनम्,भगवान् नारायणने वहाँ नरके हाथमें दिव्य धनुष देखकर स्वयं भी दानवसंहारक दिव्य चक्रका चिन्तन किया
tatra divyaṃ dhanur dṛṣṭvā narasya bhagavān api | cintayāmāsa tac cakraṃ viṣṇur dānavasūdanam ||
అక్కడ నరుని చేతిలోని దివ్య ధనుస్సును చూచి, దానవసూదనుడైన భగవాన్ విష్ణువు కూడా ఆ దివ్య చక్రాన్ని మనసులో ధ్యానించెను।
शौनक उवाच
Educational Q&A
The verse suggests that the preservation of dharma involves both human excellence (Nara’s prowess) and divine vigilance (Viṣṇu’s readiness with the cakra). Ethical order is maintained through preparedness against adharma, not mere passivity.
Śaunaka reports that when Viṣṇu/Nārāyaṇa sees the divine bow in Nara’s hand, He too contemplates His own divine weapon, the discus—signaling alertness and readiness to counter demonic forces (Dānavas) if needed.