Mahabharata 1.19.2 — Adi Parva, Adhyaya 19, Shloka 2
समुद्रवर्णनम् (Description of the Ocean) — Kadrū and Vinatā approach the sea
ततस्तदमृतं देवो विष्णुरादाय वीर्यवान् जहार दानवेन्द्रेभ्यो नरेण सहित: प्रभु:
tatas tad amṛtaṃ devo viṣṇur ādāya vīryavān jahāra dānavendrebhyo nareṇa sahitaḥ prabhuḥ |
అప్పుడు పరాక్రమశాలి ప్రభువు దేవుడు విష్ణువు నరునితో కలిసి దానవేంద్రుల నుండి ఆ అమృతాన్ని తీసుకొని అపహరించాడు. ఆ అపహరణ జరిగిన వెంటనే ఘోర యుద్ధసంభావనతో తుముల కలకలం చెలరేగగా, దేవతలు విష్ణువుని నుండి అమృతాన్ని పొందుకొని త్రాగడం ప్రారంభించారు.
शौनक उवाच
Educational Q&A
When cosmic balance (dharma) is threatened, divine power may act decisively to prevent destructive conflict and to ensure that strength is placed with those aligned to uphold order; power is portrayed as legitimate when used to protect the larger good.
Viṣṇu, together with Nara, seizes the amṛta from the Dānava leaders; anticipating an imminent, violent clash, the gods then drink the nectar obtained through Viṣṇu, gaining the advantage needed to face the coming confrontation.
Ask anything about this verse
Curious about the meaning, context, or a word? Ask, and continue the conversation in the Vedapath app.
A free Google sign-in keeps your chat saved across web and the app.
Read Mahabharata in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.