Shloka 37
देवसत्रे मृत्युनिरोधः, पूर्वेन्द्राणां मानुषावतरणम्, द्रौपदी-वरकथनम्
Suspension of Death at the Devasatra; Former Indras’ Human Descent; Draupadī’s Boon Etiology
तांस्तथावादिन: सर्वान् प्रसमीक्ष्य क्षिती श्वरान् । अथान्यान् पुरुषांश्षापि कृत्वा तत् कर्म संयुगे,उन सब राजाओं तथा अन्य लोगोंको ऐसी बातें करते देख और युद्धमें वह महान् पराक्रम दिखाकर भीमसेन और अर्जुन बड़े प्रसन्न थे
tāṁs tathāvādinaḥ sarvān prasmīkṣya kṣitīśvarān | athānyān puruṣāṁś cāpi kṛtvā tat karma saṁyuge ||
ఆ రాజులందరూ అలా మాట్లాడటం చూసి, యుద్ధసంఘర్షంలో ఆ కార్యాన్ని చేసి ఇతర పురుషులనూ ఎదుర్కొని, భీమసేనుడు మరియు అర్జునుడు (తమ పరాక్రమంతో) ఎంతో హర్షించారు.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical weight of both speech and action in a royal-war context: what leaders say publicly and what they do in battle together determine honor, accountability, and how their conduct is assessed.
Vaiśampāyana describes a scene where kings are speaking in a particular manner; the observer notes their words, and then the account moves to decisive action in battle—‘that deed’ being carried out against other men amid the fighting.