Shloka 15
Ādi Parva, Adhyāya 188 — Draupadī-Vivāha Dharma-Vicāra
Debate on the Legitimacy of One Wife for Five
ततः समुत्पेतुरुदायु धास्ते महीक्षितो बद्धगोधाड्गुलित्रा: । जिघांसमाना: कुरुराजपुत्रा- वमर्षयन्तो<र्जुनभीमसेनौ,तब हाथोंमें गोहके चमड़ेके दस्ताने पहने और आयुधोंको ऊपर उठाये अमर्षमें भरे हुए वे (सभी) नरेश कुरुराजकुमार अर्जुन और भीमसेनको मारनेके लिये उनपर टूट पड़े
tataḥ samutpetur udāyudhāste mahīkṣito baddha-godhāṅgulitrāḥ | jighāṃsamānāḥ kuru-rāja-putrāv amarṣayanto 'rjuna-bhīmasenau ||
అనంతరం ఆ రాజులు ఆయుధాలు పైకెత్తి, గోదా-చర్మపు చేతి కవచాలు ధరించి, ఆగ్రహంతో మండుతూ కురు రాజకుమారులైన అర్జునుడు, భీమసేనుడిని చంపుదామని వారిపై దూకిరి।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how amarṣa (resentment) and krodha (anger) quickly override royal decorum and ethical restraint, pushing leaders toward attempted violence. It foreshadows the broader Mahābhārata theme that unchecked passions corrode dharma and turn disputes into destructive conflict.
A group of kings abruptly rise with weapons lifted, wearing protective gloves, and rush to attack the Kuru princes Arjuna and Bhīma with the intent to kill them. Vaiśampāyana reports this as a sudden escalation from hostility to direct assault.