Shloka 21
Ādi Parva, Adhyāya 180 — Svayaṃvara-Virodha and Pāṇḍava Parākrama
Draupadī Episode
वसिष्ठ उवाच ततस्तं क्रोधजं तात और्वोडग्निं वरुणालये । उत्ससर्ज स चैवाप उपयुद्धक्ते महोदधौ,वसिष्ठजी कहते हैं--पराशर! तब और्वने (अपनी) उस क्रोधाग्निको समुद्रमें डाल दिया। आज भी वह बहुत बड़ी घोड़ीके मुखकी-सी आकृति धारण करके महासागरके जलका पान करती रहती है। वेदज्ञ पुरुष उससे (भली-भाँति) परिचित हैं। वह बड़वा अपने मुखसे वही आग उगलती हुई महासागरका जल पीती रहती है गन्धर्व उवाच एवमुक्त: पुलस्त्येन वसिष्ठदेन च धीमता । तदा समापयामास सत्र शाक्तो महामुनि: गन्धर्व कहता है--अर्जुन! पुलस्त्यजी तथा परम बुद्धिमान् वसिष्ठजीके यों कहनेपर महामुनि शक्तिपुत्र पराशरने उसी समय यज्ञको समाप्त कर दिया
Vasiṣṭha uvāca: tatas taṁ krodhajaṁ tāta aurvo 'gnim Varuṇālaye | utsasarja sa caivāpa upayuddhakte mahodadhau ||
వశిష్ఠుడు అన్నాడు—“అప్పుడు, ఓ తాత పరాశరా, ఔర్వుడు తన క్రోధజ అగ్నిని వరుణుని ఆలయం అయిన సముద్రంలో విడిచిపెట్టాడు. అది మహాసముద్రంలో జలాన్ని పానంచేస్తూ ఇప్పటికీ జ్వలిస్తూ నిలిచి ఉంది.” గంధర్వుడు అన్నాడు—“పులస్త్యుడు మరియు పరమ బుద్ధిమంతుడైన వశిష్ఠుడు ఇలా చెప్పగా, మహాముని శక్తిపుత్రుడు పరాశరుడు వెంటనే యజ్ఞసత్రాన్ని సమాప్తం చేశాడు।”
वसिष्ठ उवाच
Educational Q&A
Wrath can generate destructive power, but dharma requires restraint and redirection of that force so it does not harm living beings; here the anger-born fire is contained in the ocean rather than unleashed upon the world.
Vasiṣṭha narrates that Aurva releases a fire produced from anger into the ocean (Varuṇa’s domain), where it remains associated with the sea’s mysterious, consuming fire.