Shloka 14
द्रौपदी-स्वयंवर-प्रारम्भः
Commencement of Draupadī’s Svayaṃvara
मनुष्यपिशिते सक्तश्नरिष्यसि महीमिमाम् | गच्छ राजाभमेत्युक्त: शक्तिना वीर्यशक्तिना,तपस्याकी प्रबल शक्तिसे सम्पन्न शक्तिमुनिने कहा--“राजाओंमें नीच कल्माषपाद! तू एक तपस्वी ब्राह्मणको राक्षसकी भाँति मार रहा है, इसलिये आजसे नरभक्षी राक्षस हो जायगा तथा अबसे तू मनुष्योंके मांसमें आसक्त होकर इस पृथ्वीपर विचरता रहेगा। नृूपाधम! जा यहाँसे”
manuṣyapiśite saktaḥ śnariṣyasi mahīm imām | gaccha rājādhama ity uktaḥ śaktinā vīryaśaktinā ||
“మానవమాంసమందు ఆసక్తుడై నీవు ఈ భూమిపై సంచరిస్తావు. హే రాజాధమా! ఇక్కడి నుండి వెళ్లిపో”—అని శక్తిముని తన తేజోబలంతో ఆ శాపాన్ని స్థిరపరిచాడు।
गन्धर्व उवाच
Educational Q&A
A ruler who violates dharma—especially by harming a tapasvin or brāhmaṇa—invites severe moral and spiritual consequences. The verse frames cannibalistic, rākṣasa-like existence as the karmic outcome of violent transgression and loss of self-restraint.
A Gandharva pronounces a condemning command and curse upon a king, declaring that he will become attached to human flesh and wander the earth accordingly, and ordering him to leave—an immediate narrative turning point that marks the king’s fall into monstrous conduct.