Shloka 11
कल्माषपाद-शाप-कारणम्
Cause of Kalmāṣapāda’s Niyoga under a Curse
ततस्तस्याज्ञया राज्ञो विप्रतस्थे महद् बलम् | स तु राजा गिरिप्रस्थे तस्मिन् पुनरुपाविशत्,महाराजकी आज्ञासे तुरंत वह विशाल सेना राजधानीकी ओर चल दी; परंतु वे राजा संवरण फिर उसी पर्वत-शिखरपर जा बैठे
tatastasyājñayā rājño vipratasthe mahad balam | sa tu rājā giriprasthe tasmin punar upāviśat ||
ఆపై రాజు ఆజ్ఞతో మహాసైన్యం బయలుదేరింది; కానీ రాజు సంవరణుడు మాత్రం గిరిప్రస్థంలోని అదే పర్వతశిఖరానికి తిరిగి వెళ్లి మళ్లీ కూర్చున్నాడు।
गन्धर्व उवाच
Educational Q&A
The verse contrasts external authority (a king dispatching a vast army) with personal withdrawal (the king sitting again on the mountain), hinting that true governance also involves self-mastery and reflective restraint, not merely mobilization of force.
Following the king’s order, a large force departs toward the capital, while King Saṃvaraṇa himself goes back to Giriprastha and sits again on the mountain-peak, indicating his continued seclusion or contemplation even as state affairs proceed.