Shloka 22
और्वकृत-क्रोधाग्नि-निग्रहः
Aurva’s Containment of the Wrath-Fire
चरतो मृगयां तस्य क्षुत्पिपासासमन्वित: । ममार राज्ञ: कौन्तेय गिरावप्रतिमो हय:,कुन्तीपुत्र! शिकार खेलते समय ही राजाका अनुपम अश्व पर्वतपर भूख-प्याससे पीड़ित हो मर गया। पार्थ! घोड़ेकी मृत्यु हो जानेसे राजा संवरण पैदल ही उस पर्वत- शिखरपर विचरने लगे। घूमते-घूमते उन्होंने एक विशाललोचना कन्या देखी, जिसकी समता करनेवाली स्त्री कहीं नहीं थी
carato mṛgayāṁ tasya kṣutpipāsāsamanvitaḥ | mamāra rājñaḥ kaunteya girāv apratimo hayaḥ ||
కుంతీపుత్రా! మృగయలో సంచరిస్తున్న ఆ రాజును ఆకలి-దాహాలు పట్టుకున్నాయి; పర్వతంపై రాజుకు అపూర్వమైన ఆ అశ్వం ఆకలి-దాహాలతో బాధపడి మరణించింది.
गन्धर्व उवाच
Educational Q&A
The verse highlights impermanence and the limits of worldly power: even a king’s ‘incomparable’ horse perishes when basic needs like food and water are ignored. It implicitly cautions against pursuits (like hunting) that overlook dharmic restraint and practical care.
A Gandharva narrates to Kaunteya that during a hunt the king’s matchless horse dies on a mountain due to hunger and thirst, setting up the king’s ensuing predicament and the next developments in the story.