Shloka 8
Vasiṣṭhasya śokaḥ, Vipāśā–Śatadrū-nāmākaraṇam, Kalmāṣapādasya bhaya-prasaṅgaḥ (Ādi Parva 167)
संहिताध्ययने युक्तौ गोत्रतश्चापि काश्यपौ । तारणेयौ युक्तरूपीौ ब्राह्मणावृषिसत्तमौ,वे वैदिक संहिताके अध्ययनमें सदा संलग्न रहते थे। उनका गोत्र काश्यप था। वे दोनों ब्राह्मण सूर्यदेवके भक्त, बड़े ही योग्य तथा श्रेष्ठ ऋषि थे
saṃhitādhyayane yuktau gotrataścāpi kāśyapau | tāraṇeyau yukta-rūpau brāhmaṇāv ṛṣi-sattamau ||
ఆ ఇద్దరూ వేద సంహితల అధ్యయనము మరియు జపములో నిత్యము నిమగ్నులై యుండిరి. గోత్రము ప్రకారం వారు కాశ్యపులు; ‘తారణేయులు’ అని ప్రసిద్ధులు. ఆచరణ-నియమములలో సమ్యక్ స్థితులై, సూర్యదేవుని భక్తులై, ఋషులలో శ్రేష్ఠులైన బ్రాహ్మణులుగా వారు వెలిగిరి।
ब्राह्मण उवाच
Educational Q&A
The verse presents an ethical model of Brahmin excellence: steady commitment to Vedic learning (saṃhitādhyayana), disciplined character (yukta-rūpa), and continuity of tradition through recognized lineage (gotra).
A speaker describes two exemplary Brahmins: they are identified by their constant Vedic study, their Kāśyapa gotra, and their designation as Tāraṇeyas, praising them as foremost among sages.