Shloka 39
ब्राह्मण उवाच एवमुक््त्वा तु याजेन हुते हविषि संस्कृते । उत्तस्थौ पावकात् तस्मात् कुमारो देवसंनिभ:
brāhmaṇa uvāca | evam uktvā tu yājena hute haviṣi saṁskṛte | uttasthau pāvakāt tasmāt kumāro devasaṁnibhaḥ ||
బ్రాహ్మణుడు పలికెను— “ఇట్లు చెప్పి యాజుడు సంస్కృతమైన హవిష్యాన్ని అగ్నిలో ఆహుతి చేసిన వెంటనే, ఆ పావకమునుండి దేవసమాన తేజస్సుగల ఒక కుమారుడు ఉద్భవించెను.”
ब्राह्मण उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the dharmic idea that properly performed, consecrated ritual action (saṁskṛta-havis in yajña) can become a channel for auspicious, even extraordinary outcomes—here symbolized by a divine-like manifestation from the fire.
After the Brāhmaṇa’s words, Yāja makes an offering of the prepared oblation into the fire; immediately, a radiant boy, godlike in appearance, emerges from the flames.