Shloka 30
बकवधोत्तर-प्रशमनम् | Post-slaying Stabilization after Baka’s Death
(इच्छामि वीर भद्र| ते मा मा प्राणा विहासिषु: । त्वया हाहं परित्यक्ता न जीवेयमरिंदम ।।) अन्तरिक्षचरी हास्मि कामतो विचरामि च । अतुलामाप्रुहि प्रीतिं तत्र तत्र मया सह,“वीर! आपका भला चाहती हूँ। कहीं ऐसा न हो कि आपके ठुकरानेसे मेरे प्राण ही मुझे छोड़कर चले जायेँ। शत्रुदमन! यदि आपने मुझे त्याग दिया तो मैं कदापि जीवित नहीं रह सकती। मैं आकाशगमें विचरनेवाली हूँ। जहाँ इच्छा हो, वहीं विचरण कर सकती हूँ। आप मेरे साथ भिन्न-भिन्न लोकों और प्रदेशोंमें विहार करके अनुपम प्रसन्नता प्राप्त कीजिये'
icchāmi vīra bhadra | te mā mā prāṇā vihāsiṣuḥ | tvayā hāhaṃ parityaktā na jīveyam ariṃdama || antarikṣacarī hāsmi kāmato vicarāmi ca | atulām āpruhi prītiṃ tatra tatra mayā saha ||
వైశంపాయనుడు అన్నాడు— “వీరా! నీ మేలే నేను కోరుతున్నాను. నీ తిరస్కారంతో నా ప్రాణవాయువు నన్ను విడిచిపెట్టకూడదు. శత్రుదమనుడా! నీవు నన్ను వదిలితే నేను బ్రతకలేను. నేను ఆకాశచారిణిని; ఇష్టమొచ్చిన చోట సంచరించగలను. రా—నాతో కలిసి వివిధ లోకాలలోను దేశప్రాంతాలలోను విహరిస్తూ అపూర్వ ఆనందాన్ని పొందు.”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how intense attachment and desire can pressure another person through emotional ultimata (“I cannot live without you”). Ethically, it invites reflection on self-control and discernment: one should not be swayed from right conduct merely by seductive promises of pleasure or by manipulative appeals to pity.
A sky-roaming female figure (speaking through Vaiśampāyana’s narration) pleads with a hero not to reject her, claiming she would die if abandoned. She emphasizes her supernatural ability to travel at will and invites him to enjoy delightful excursions with her across various worlds and regions.