Shloka 29
बकवधोत्तर-प्रशमनम् | Post-slaying Stabilization after Baka’s Death
त्रास्यामि त्वां महाबाहो राक्षसात् पुरुषादकात् | वत्स्यावो गिरिदुर्गेषु भर्ता भव ममानघ,“महाबाहो! मैं इस नरभक्षी राक्षससे आपकी रक्षा करूँगी। हम दोनों पर्वतोंकी दुर्गम कन्दराओंमें निवास करेंगे। अनघ! आप मेरे पति हो जाइये
trāsyāmi tvāṃ mahābāho rākṣasāt puruṣādakāt | vatsyāvo giridurgeṣu bhartā bhava mamānagha ||
వైశంపాయనుడు అన్నాడు— “మహాబాహూ! ఆ నరభక్షక రాక్షసుని నుండి నేను నిన్ను రక్షిస్తాను. రా, మనిద్దరం చేరలేని పర్వతదుర్గాలలోను గుహలలోను కలిసి నివసిద్దాం. నిర్దోషుడా! నీవు నా భర్తవు కావాలి.”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse foregrounds protection and mutual refuge as a basis for alliance: in a threatening wilderness context, the speaker offers safety and a shared life, framing marriage as both companionship and responsibility (bhartā as protector/support).
A woman addresses a heroic figure (“mahābāhu”), promising to save him from a man-eating rākṣasa and proposing that they live together in remote mountain strongholds; she asks him to accept her as his wife by becoming her husband.