Kuntī–Brāhmaṇa Saṃvāda on Atithi-dharma and Crisis Strategy (Ādi Parva 149)
तेन मां प्रेषितं विद्धि विश्वस्तं संज्ञयानया । भूयश्वैवाह मां क्षत्ता विदुर: सर्वतो<$र्थवित्,“इस संकेतसे आप यह जान लें कि “मैं विश्वास-पात्र हूँ और विदुरजीने ही मुझे भेजा है।' इसके सिवा, सर्वतोभावेन अर्थसिद्धिका ज्ञान रखनेवाले विदुरजीने पुनः मुझसे आपके लिये यह संदेश दिया कि “कुन्ती-नन्दन! तुम युद्धमें भाइयोंसहित दुर्योधन, कर्ण और शकुनिको अवश्य परास्त करोगे, इसमें संशय नहीं है
tena māṁ preṣitaṁ viddhi viśvastaṁ saṁjñayānayā | bhūyaś caivāha māṁ kṣattā viduraḥ sarvato'rthavit ||
“ఈ సంకేతం ద్వారా నేను విశ్వసనీయుడను, నన్ను విదురుడే పంపినాడని తెలుసుకొనుడి. ఇంకా,” సమస్తార్థజ్ఞుడైన క్షత్తా విదురుడు, “మీ కొరకు మరొక సందేశమును కూడా నా ద్వారా పంపుచున్నాడు.” ఈ శ్లోకం ముందుగా దూత విశ్వసనీయతను స్థాపించి, తరువాత విదురుని సర్వహితైషి వివేకవంత సలహాదారుడిగా ప్రతిష్ఠిస్తుంది।
वैशम्पायन उवाच
Ethical communication depends on trust and verification: a prearranged sign authenticates the messenger, and Vidura’s authority rests on his reputation for discerning what is beneficial in all respects.
Vaiśampāyana reports that the speaker identifies himself as a reliable envoy by an agreed token and then introduces that Vidura, the royal chamberlain and wise counselor, has sent an additional message through him.