Shloka 22
आदि पर्व, अध्याय 139 — Hiḍimba’s Detection and Hiḍimbā’s Approach to Bhīma
अतीव बलसम्पन्न: सदा मानी कुरून् प्रति । विपुलो नाम सौवीर: शस्तः पार्थेन धीमता,जो अत्यन्त बली तथा कौरवोंके प्रति सदा अभिमान एवं उद्दण्डतापूर्ण बर्ताव करनेवाला था, वह सौवीरनरेश विपुल भी बुद्धिमान् अर्जुनके हाथसे संग्रामभूमिमें मारा गया। जो सदा युद्धके लिये दृढ़ संकल्प किये रहता था, जिसे लोग दत्तामित्रके नामसे जानते थे, उस सौवीरनिवासी सुमित्रका भी अर्जुनने अपने बाणोंसे दमन कर दिया
atīva balasampannaḥ sadā mānī kurūn prati | vipulo nāma sauvīraḥ śastaḥ pārthena dhīmatā |
వైశంపాయనుడు పలికెను— సౌవీర రాజు విపులుడు అత్యంత బలసంపన్నుడు; కురువుల పట్ల ఎల్లప్పుడూ గర్వంతో ప్రవర్తించేవాడు. ఆ దురహంకారిని ధీమంతుడైన పార్థుడు అర్జునుడు యుద్ధభూమిలో సంహరించెను.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how arrogance and contempt toward others—here, prideful insolence toward the Kurus—meets its consequence in the moral economy of epic warfare: strength without humility and restraint becomes self-destructive.
Vaiśampāyana reports a battlefield episode in which Arjuna (Pārtha), described as wise, kills the powerful Sauvīra king Vipula, who is characterized by constant pride and aggressive behavior toward the Kurus.