Shloka 5
आदि पर्व (अध्याय १२७) — रङ्गे कर्णस्य अवमानः, दुर्योधनस्य प्रतिपक्ष-निवृत्तिः, मैत्री-स्थापनम् / Ādi Parva (Chapter 127) — Karṇa’s Public Humiliation, Duryodhana’s Intervention, and the Formation of Alliance
वैशम्पायन उवाच विदुरस्तं तथेत्युक्त्वा भीष्मेण सह भारत । पाण्डुं संस्कारयामास देशे परमपूजिते,वैशम्पायनजी कहते हैं--राजन्! विदुरने धृतराष्ट्रसे “तथास्तु/ कहकर भीष्मजीके साथ परम पवित्र स्थानमें पाण्डुका अन्तिम-संस्कार कराया
vaiśampāyana uvāca | viduras taṃ tathety uktvā bhīṣmeṇa saha bhārata | pāṇḍuṃ saṃskārayām āsa deśe paramapūjite ||
వైశంపాయనుడు అన్నాడు— ఓ భారత (జనమేజయా)! విదురుడు ‘తథాస్తు’ అని సమ్మతించి, భీష్మునితో కలిసి పరమ పూజ్యమైన స్థలంలో పాండువుకు అంత్యేష్టి సంస్కారాన్ని నిర్వహించాడు।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharma as responsible action: honoring the deceased through proper final rites, done with consent (“tathāstu”), in the company of respected elders (Bhīṣma), and in a sanctified setting—showing that ethical duty is fulfilled through orderly, reverent conduct.
After assenting to Dhṛtarāṣṭra’s direction, Vidura joins Bhīṣma and arranges/undertakes Pāṇḍu’s funeral rites in a highly revered place, marking the formal completion of Pāṇḍu’s last sacraments.