Shloka 28
Āstravidyā-Pradarśana: The Kuru Princes’ Public Demonstration of Arms (आस्त्रविद्या-प्रदर्शनम्)
तस्मान्नाहं नियोक्तव्या त्वयैषो5स्तु वरो मम । एवं पाण्डो: सुता: पञज्च देवदत्ता महाबला:,“अब तो मैं इसके द्वारा मेरा तिरस्कार न हो जाय, इस बातके लिये डरती हूँ। खोटी स्त्रियोंकी ऐसी ही गति होती है। मैं ऐसी मूर्खा हूँ कि मेरी समझमें यह बात नहीं आयी कि दो देवताओंके आवाहनसे दो पुत्ररूप फलकी प्राप्ति होती है। अत: राजन्! अब मुझे इसके लिये आप इस कार्यमें नियुक्त न कीजिये। मैं आपसे यही वर माँगती हूँ।” इस प्रकार पाण्डुके देवताओंके दिये हुए पाँच महाबली पुत्र उत्पन्न हुए, जो यशस्वी होनेके साथ ही कुरुकुलकी वृद्धि करनेवाले और उत्तम लक्षणोंसे सम्पन्न थे। चन्द्रमाकी भाँति उनका दर्शन सबको प्रिय लगता था
tasmān nāhaṁ niyoktavyā tvayaiṣo 'stu varo mama | evaṁ pāṇḍoḥ sutāḥ pañca devadattā mahābalāḥ | vaiśampāyana uvāca |
వైశంపాయనుడు చెప్పెను—కుంతీ పలికెను—“కాబట్టి ఈ కార్యంలో నన్ను మళ్లీ నియమించకండి; ఇదే నా వరం.” ఈ విధంగా పాండువుకు దేవదత్తులైన ఐదుగురు మహాబలవంతుల కుమారులు కలిగారు—కీర్తిమంతులు, కురువంశవర్ధకులు, శుభలక్షణసంపన్నులు, చంద్రునివలె ప్రియదర్శనులు.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights ethical concern for propriety and reputation, while affirming that the Pāṇḍavas’ birth—though extraordinary—was divinely sanctioned and oriented toward the welfare and continuity of the Kuru lineage.
A woman (contextually Kuntī) asks Pāṇḍu not to commission her again for invoking a deity, requesting this as her boon; the narrator then summarizes that five mighty sons, granted by the gods, were born to Pāṇḍu and became beloved and auspicious for the Kuru family.