Shloka 14
Droṇa–Drupada Saṃvāda and Droṇa’s Reception at the Kuru Court (द्रोण-द्रुपद-संवादः; कुरुनगरप्रवेशः)
तस्य तस्य प्रसादात् ते राज्ञि पुत्रो भविष्यति । इत्युक्ताहं तदानेन पितृवेश्मनि भारत,“राजकुमारी! उस देवताके प्रसादसे तुम्हें पुत्र प्राप्त होगा।! भारत! इस प्रकार मेरे पिताके घरमें उस ब्राह्मणने उस समय मुझसे यह बात कही थी
tasya tasya prasādāt te rājñi putro bhaviṣyati | ity uktāhaṃ tadānena pitṛveśmani bhārata ||
వైశంపాయనుడు పలికెను—“ఓ రాజకుమార్తె! ఆ ఆ దేవుని ప్రసాదంతో నీకు కుమారుడు కలుగును.” ఓ భారతా! అప్పుడు నా తండ్రి ఇంటిలో ఆ బ్రాహ్మణుడు నాతో ఈ మాటలు పలికెను।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the Mahābhārata’s recurring idea that crucial turns in lineage and destiny are often framed as arising from divine grace (prasāda). Ethical emphasis falls on humility and receptivity: outcomes like progeny are presented not as entitlement but as a bestowed favor, encouraging reverence and restraint.
Vaiśampāyana reports a past moment: in his father’s house, a brāhmaṇa addressed a princess/queen and foretold that she would obtain a son through the grace of a deity. The verse functions as a remembered prophecy within the larger genealogical and causative storytelling of Ādi Parva.