Shloka 4
Droṇotpattiḥ and Dhanurveda-Prāpti
Origin of Droṇa and Acquisition of Martial Science
स्वर्ग मनुजशार्दूल गच्छेयं सहिता त्वया । अपत्याय च मां गच्छ त्वमेव कुरुनन्दन,“नरश्रेष्ठ! मैं आपके साथ ही स्वर्गलोकमें चलूँगी। कुरुनन्दन! पुत्रकी उत्पत्तिके लिये आप ही मेरे साथ समागम कीजिये
svargaṁ manujaśārdūla gaccheyaṁ sahitā tvayā | apatyāya ca māṁ gaccha tvam eva kurunandana ||
వైశంపాయనుడు పలికెను—ఓ మనుజశార్దూలా! నీతో కలిసి మాత్రమే నేను స్వర్గలోకానికి వెళ్తాను. ఓ కురునందనా! సంతానోత్పత్తి కోసం నీవే నాతో సంగమించు.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse foregrounds the dharmic priority of sustaining lineage through rightful progeny and frames conjugal union as a duty tied to social order; it also stresses companionship—heaven itself is desired only together with the spouse.
A woman addresses a Kuru prince with two linked requests: that she will accompany him to heaven, and that he should unite with her so that a child may be born—placing the continuation of the family line at the center of the moment.