Shloka 32
Droṇotpattiḥ and Dhanurveda-Prāpti
Origin of Droṇa and Acquisition of Martial Science
कुन्त्युवाच एवं बहुविध॑ तस्यां विलपन्त्यां पुन: पुनः । तं॑ शवं सम्परिष्वज्य वाक् किलान्तर्तहिताब्रवीत्,कुन्तीने कहा--महाराज! इस प्रकार जब राजाके शवका आलिंगन करके वह बार- बार अनेक प्रकारसे विलाप करने लगी, तब आकाशवाणी बोली---
vaiśampāyana uvāca: kuntī uvāca—evaṃ bahuvidhaṃ tasyāṃ vilapantyāṃ punaḥ punaḥ | taṃ śavaṃ sampariṣvajya vāk kila antarhitābravīt ||
వైశంపాయనుడు పలికెను—కుంతి చెప్పెను: ఆమె ఆ శవాన్ని ఆలింగనం చేసుకొని, మళ్లీ మళ్లీ అనేక విధాలుగా విలపించుచుండగా, కనబడని ఒక ఆకాశవాణి వినిపించింది.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Human grief is natural and fully expressed, yet the Mahābhārata often frames such moments with an unseen voice to indicate a larger moral order—karma and dharma continue to operate beyond immediate emotion, guiding the living toward understanding and right action.
Kuntī repeatedly laments while embracing a dead body; at that moment an unseen, disembodied voice speaks, signaling a turning point where a higher perspective interrupts personal sorrow and advances the story’s ethical and causal explanation.