Shloka 31
Ādi Parva, Adhyāya 115 — Mādri’s request; invocation of the Aśvins; birth and naming of the Pāṇḍavas
युधिष्ठिरो राजपुत्रो ज्येष्टो न: कुलवर्धन: । प्राप्त: स्वगुणतो राज्यं न तस्मिन् वाच्यमस्ति न:,“आदरणीय गुरुजनो! हमारे कुलकी कीर्ति बढ़ानेवाले राजकुमार युधिष्ठिर सबसे ज्येष्ठ हैं। वे अपने गुणोंसे राज्यको पानेके अधिकारी हो चुके हैं। उनके विषयमें हमें कुछ नहीं कहना है
vaiśampāyana uvāca | yudhiṣṭhiro rājaputro jyeṣṭho naḥ kulavardhanaḥ | prāptaḥ svaguṇato rājyaṃ na tasmin vācyam asti naḥ |
వైశంపాయనుడు పలికెను— “రాజపుత్రుడైన యుధిష్ఠిరుడు మా జ్యేష్ఠుడు, మా వంశకీర్తిని వర్ధింపజేసేవాడు. తన స్వగుణబలముచేతనే రాజ్యానికి అర్హుడయ్యాడు; కనుక అతని విషయమున మాకు చెప్పవలసిన అభ్యంతరమేమీ లేదు.”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Legitimate rule is grounded in personal virtue and fitness (svaguṇa), not merely birth or factional preference; when merit is evident, ethical discourse avoids needless objection.
The speaker affirms Yudhiṣṭhira’s seniority and worthiness for sovereignty, presenting him as the natural and ethically uncontroversial choice for kingship within the lineage.