Shloka 110
पाण्डोः तपः-प्रसङ्गः, ऋण-धर्मः, अपत्य-प्राप्ति-चिन्ता
Pāṇḍu’s Asceticism, the Doctrine of Debts, and Deliberations on Progeny
इति श्रीमहाभारते आदिपर्वणि सम्भवपर्वणि कर्णसम्भवे दशाधिकशततमो< ध्याय:,इस प्रकार श्रीमह्यझा भारत आदिपव॑ीके अन्तर्गत सम्भवपर्वमें कर्णकी उत्पत्तिसे सम्बन्ध रखनेवाला एक सौ दसवाँ अध्याय पूरा हुआ
iti śrīmahābhārate ādiparvaṇi sambhavaparvaṇi karṇasambhave daśādhikaśatatamo 'dhyāyaḥ |
ఇట్లు శ్రీమహాభారత ఆదిపర్వాంతర్గత సంభవపర్వములో కర్ణసంభవము (కర్ణుని జన్మవృత్తాంతము) విషయక నూట పదవ అధ్యాయం సమాప్తమైంది।
वैशग्पायन उवाच
Educational Q&A
As a colophon, the verse itself teaches by framing: it signals that Karṇa’s origin narrative is a completed unit, inviting reflection on how birth and social labeling shape ethical dilemmas—yet dharma ultimately concerns conduct and truth, not merely lineage.
The text is closing the chapter: it formally concludes the portion of the Sambhava Parva that deals with Karṇa’s birth/origin, marking the end of that episode in the Ādi Parva.