Shloka 15
Ruru–Ḍuṇḍubha Saṃvāda: Śāpa, Mokṣa, and Ahiṃsā-Upadeśa
Chapter 11
वेदवेदाड़विन्नाम सर्वभूताभयप्रद: । अहिंसा सत्यवचन क्षमा चेति विनिश्चितम्,“वह वेद-वेदांगोंका विद्वान् और समस्त प्राणियोंको अभय देनेवाला होता है। अहिंसा, सत्यभाषण, क्षमा और वेदोंका स्वाध्याय निश्चय ही ये ब्राह्मणके उत्तम धर्म हैं। क्षत्रियका जो धर्म है वह तुम्हारे लिये अभीष्ट नहीं है
veda-vedāṅga-vid nāma sarva-bhūtābhaya-pradaḥ | ahiṃsā satya-vacanaṃ kṣamā ceti viniścitam ||
వేదములు, వేదాంగములలో నిపుణుడనబడేవాడు సమస్త ప్రాణులకు అభయమును ప్రసాదించువాడే. అహింస, సత్యవచనం, క్షమ—ఇవే నిశ్చయంగా (అతని) ధర్మములని స్థిరమైంది.
डुण्ड्रुभ उवाच
Educational Q&A
The verse defines the highest brāhmaṇa-ethic as non-violence, truthful speech, forbearance, and disciplined Vedic study, emphasizing that true learning expresses itself as giving safety and fearlessness to all beings rather than adopting a warrior’s mode of conduct.
Ḍuṇḍrubha is instructing an interlocutor about appropriate conduct (dharma), contrasting brāhmaṇa duties with kṣatriya duties and advising that the warrior’s path is not suitable for the person being addressed at that moment.