Shloka 7
Ādi-parva 109: Pāṇḍu’s Forest Hunt and Kiṃdama’s Curse (पाण्डोर्मृगयावृत्तान्तः—किंदमशापः)
मानक्रोधविहीनाश्न नरा लोभविवर्जिता: । अन्योन्यमभ्यनन्दन्त धर्मोत्तरमवर्तत,सब लोग अभिमान और क्रोधसे रहित तथा लोभसे दूर रहनेवाले थे; सभी एक- दूसरेको प्रसन्न रखनेकी चेष्टा करते थे। लोगोंके आचार-व्यवहारमें धर्मकी ही प्रधानता थी
mānakrodhavihīnāś ca narā lobhavivarjitāḥ | anyonyam abhyānandanta dharmottaram avartata ||
వైశంపాయనుడు పలికెను— ప్రజలు అహంకారము, క్రోధము లేనివారై, లోభమును దూరంగా ఉంచిరి. వారు పరస్పరం ఆనందింపజేయుటకు యత్నించిరి; వారి ఆచారవ్యవహారాలలో ధర్మమే ప్రధానమై నిలిచెను।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
A stable and righteous society is sustained when individuals restrain pride, anger, and greed, and actively cultivate mutual goodwill; then dharma naturally becomes the guiding principle of public life.
The narrator Vaiśampāyana describes the general character of the people in that setting: they are morally disciplined, mutually supportive, and their everyday behavior is governed chiefly by dharma.