Shloka 6
Ādi-parva 109: Pāṇḍu’s Forest Hunt and Kiṃdama’s Curse (पाण्डोर्मृगयावृत्तान्तः—किंदमशापः)
धर्मक्रिया यज्ञशीला: सत्यव्रतपरायणा: । अन्योन्यप्रीतिसंयुक्ता व्यवर्थन्त प्रजास्तदा,उस समयकी प्रजा सत्य-व्रतके पालनमें तत्पर हो स्वभावतः यज्ञ-कर्ममें लगी रहती और धर्मानुकूल कर्मोमें संलग्न रहकर एक-दूसरेको प्रसन्न रखती हुई सदा उन्नतिके पथपर बढ़ती जाती थी
dharmakriyā yajñaśīlāḥ satyavrataparāyaṇāḥ | anyonyaprītisaṃyuktā vyavardhanta prajāstadā ||
వైశంపాయనుడు పలికెను— ఆ రోజులలో ప్రజలు ధర్మాచరణలో నిమగ్నులై, సహజంగా యజ్ఞకర్మలలో ఆసక్తులై, సత్యవ్రతంలో స్థిరులై, పరస్పర ప్రేమతో ఏకమై ఉండిరి; అందువల్ల వారు నిరంతరం క్షేమమార్గంలో అభివృద్ధి చెందుచు సమృద్ధి పొందిరి।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
A society flourishes when people are grounded in dharma, disciplined in truthfulness (satyavrata), committed to sacred duty (yajña), and sustained by mutual goodwill; ethical integrity and social harmony are presented as the basis of collective prosperity.
The narrator Vaiśampāyana describes an earlier time as an ideal moral and social condition: the populace practiced dharma, performed yajñas, kept vows of truth, maintained mutual affection, and therefore steadily prospered.