Shloka 24
Pāṇḍu’s Marriages, Conquests, and Triumphal Return (पाण्डोर्विवाह-विजय-प्रत्यागमनम्)
कृष्णद्वैपायनं काली चिन्तयामास वै मुनिम् | स वेदान् विन्रुवन् धीमान् मातुर्विज्ञाय चिन्तितम्
kṛṣṇadvaipāyanaṃ kālī cintayāmāsa vai munim | sa vedān vinruvan dhīmān mātur vijñāya cintitam ||
వైశంపాయనుడు పలికెను—కాళీ (సత్యవతి) మునివరుడు కృష్ణద్వైపాయనుని మనసులో తలచింది. వేదపఠనంలో నిమగ్నుడైన ఆ మహాబుద్ధిమంతుడు తల్లి అనుచ్చరిత అభిప్రాయాన్ని గ్రహించి తగినట్లుగా స్పందించాడు.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical and cultural ideal of attentiveness to one’s mother and elders: a wise person perceives another’s need even before it is spoken. It also underscores the sanctity of Vedic study—yet true wisdom includes responsiveness and compassion, not mere ritual learning.
Satyavatī (called Kālī) mentally calls upon her son Vyāsa (Kṛṣṇa Dvaipāyana). Vyāsa, though occupied with Vedic recitation, perceives her intention and prepares to act in response, setting up the next narrative development.