Shloka 46
Ādi Parva, Adhyāya 103 — Dhṛtarāṣṭra–Gāndhārī Vivāha: Proposal, Consent, and the Vow
सारथिं चाब्रवीत् क्रुद्धों याहि यत्रैष पार्थिव: । यावदेनं निहन्म्यद्य भुजड़मिव पक्षिराट्,फिर सारथिसे कहा--“जहाँ यह राजा शाल्व है, उधर ही रथ ले चलो। जैसे पशक्षिराज गरुड सर्पको दबोच लेते हैं, उसी प्रकार मैं इसे अभी मार डालता हूँ
sārathiṃ cābravīt kruddho yāhi yatraiṣa pārthivaḥ | yāvad enaṃ nihany adya bhujaṅgam iva pakṣirāṭ ||
తర్వాత కోపంతో అతడు సారథితో—“ఈ రాజు ఎక్కడ ఉన్నాడో అక్కడికే రథాన్ని నడుపు; ఈ రోజే నేను ఇతనిని పక్షిరాజు గరుడుడు సర్పాన్ని పట్టుకునేలా సంహరిస్తాను” అని అన్నాడు.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how anger can sharpen intent in conflict, yet it also implies a warrior’s ethic: force is directed toward a specific adversary perceived as a present danger. It invites reflection on restraint and responsibility even when one feels justified in battle.
The speaker (as narrated by Vaiśampāyana) describes a warrior, furious, ordering his charioteer to drive toward the enemy king (Śālva). He vows to kill him immediately, using the simile of Garuḍa overpowering a serpent to convey decisive dominance.