Shloka 106
अनुक्रमणिकाध्यायः (Anukramaṇikā Adhyāya) — Invocation, Narrator Frame, and Textual Scope
त्रिंशच्छतसहस्रं च देवलोके प्रतिछ्ठितम् । पित्रये पज्चदश प्रोक्तं गन्धर्वेषु चतुर्देश,उसके तीस लाख श्लोक देवलोकमें समादृत हो रहे हैं, पितृलोकमें पंद्रह लाख तथा गन्धर्वलोकमें चौदह लाख श्लोकोंका पाठ होता है
triṁśacchatasahasraṁ ca devaloke pratiṣṭhitam | pitrye pañcadaśa proktaṁ gandharveṣu caturdaśa ||
దేవలోకంలో ముప్పై లక్షల శ్లోకాలు స్థాపితమై గౌరవింపబడుతున్నాయి. పితృలోకానికి పదిహేను లక్షలు అని చెప్పబడింది; గంధర్వులలో పద్నాలుగు లక్షల శ్లోకాలు పఠింపబడుతున్నాయి.
Educational Q&A
The verse emphasizes the Mahābhārata’s immense scope and its revered status across multiple cosmic realms, presenting the epic as a form of sacred, widely transmitted knowledge rather than a merely human narrative.
In the opening of the Ādi Parva, the text is being praised and characterized; here it is described in terms of how many verses are established/recited in different worlds—among gods, ancestors, and Gandharvas—highlighting its fame and sanctity.