Shloka 121
उमामहेश्वरव्रतं—पञ्चाक्षरमन्त्रस्य माहात्म्यं, न्यासः, जपविधिः, सदाचारः, विनियोगः
Devanagari script
किंचित् कर्णान्तरं विद्याद् उपांशुः स जपः स्मृतः मानसजप धिया यदक्षरश्रेण्या वर्णाद्वर्णं पदात्पदम्
Transliteration
kiṃcit karṇāntaraṃ vidyād upāṃśuḥ sa japaḥ smṛtaḥ mānasajapa dhiyā yadakṣaraśreṇyā varṇādvarṇaṃ padātpadam
Translation
జపం ఎంతో మృదువుగా ఉండి, తన చెవిలోని అంతరంలో మాత్రమే వినిపిస్తే అది ‘ఉపాంశు-జపం’ అని స్మరించబడుతుంది. కానీ బుద్ధి మాత్రమేగానీ, అక్షరశ్రేణిగా అక్షరం అక్షరంగా, పదం పదంగా మంత్రాన్ని పునరావృతం చేస్తే అది ‘మానస-జపం’.
Word by Word
kiñcitslightly/just a little
kiñcit:
karṇāntaramwithin the ear/ear’s interior (earshot of oneself)
karṇāntaram:
vidyātone should know/understand
vidyāt:
upāṁśuḥmurmured in a low voice
upāṁśuḥ:
saḥthat
saḥ:
japaḥmantra-recitation
japaḥ:
smṛtaḥis declared/remembered (in tradition)
smṛtaḥ:
mānasa-japaḥmental recitation
mānasa-japaḥ:
dhiyāby the intellect/mind
dhiyā:
yatwhich/that
yat:
akṣara-śreṇyāby a series/sequence of syllables
akṣara-śreṇyā:
varṇāt varṇamfrom letter to letter
varṇāt varṇam:
padāt padamfrom word to word
padāt padam:
Speaker
Suta (narrating the teaching on japa to the sages of Naimiṣāraṇya)