Shloka 128

वासिष्ठकथनम् (आदित्य–सोमवंशवर्णनम् तथा रुद्रसहस्रनाम-प्रशंसा)

Devanagari script

नीरस्तीर्थश् च भीमश् च सर्वकर्मा गुणोद्वहः पद्मगर्भो महागर्भश् चन्द्रवक्त्रो नभो ऽनघः

Transliteration

nīrastīrthaś ca bhīmaś ca sarvakarmā guṇodvahaḥ padmagarbho mahāgarbhaś candravaktro nabho 'naghaḥ

Translation

ఆయనే నీరస్తీర్థుడు—ఆయన పవిత్రత ఏ ఒక్క తీర్థానికీ పరిమితం కాదు; ఆయనే భీముడు—భయభక్తిని కలిగించే ప్రభువు. ఆయనే సర్వకర్మా—సర్వ కర్మల కర్త, అంతర్యామి నియంత; గుణోద్వహుడు—గుణాలను ధరించి వాటికి అతీత ఆధారం. ఆయనే పద్మగర్భుడు—ప్రకట ధర్మవ్యవస్థకు మూలం; మహాగర్భుడు—సర్వ లోకాల మహాగర్భం; చంద్రవక్త్రుడు—చంద్రునివలె శీతల ముఖుడు; మరియు నభః—సర్వవ్యాపి ఆకాశం; అనఘుడు—కర్మమలరహిత పరమ పతి.

Speaker

Suta Goswami (narrating to the sages of Naimisharanya; Sahasranama portion)

Characters & Entities

• Shiva

FAQs

What is the importance of this verse in the context of Linga worship?

It presents Shiva as Nīrastīrtha—the sanctity behind all sacred places—supporting the Linga as a universal focus of purification, not restricted to geography, while affirming Him as the stainless Pati (Anagha).

How does this verse describe the nature of Shiva (Shiva-tattva)?

Shiva is shown as both immanent and transcendent: He bears the guṇas and governs all karma (Sarvakarmā, Guṇodvaha) yet remains untouched by impurity (Anagha), indicating the Siddhāntic Pati who liberates the pashu from pāśa.

What ritualistic or Yogic practice is highlighted here?

Sahasranāma-japa with dhyāna on Shiva as all-pervading space (Nabhaḥ) and sinless consciousness (Anagha) is implied—used in Linga-pūjā and Pāśupata-oriented contemplation to loosen pāśa (bondage).