Shloka 30
एकार्णव-सृष्टिक्रमः, ब्रह्म-विष्णु-परस्परप्रवेशः, शिवस्य आगमनं च
ततो द्वाराणि सर्वाणि पिहितानि समीक्ष्य वै सूक्ष्मं कृत्वात्मनो रूपं नाभ्यां द्वारमविन्दत
tato dvārāṇi sarvāṇi pihitāni samīkṣya vai sūkṣmaṃ kṛtvātmano rūpaṃ nābhyāṃ dvāramavindata
అప్పుడు అన్ని ద్వారాలు నిజంగా మూసివున్నాయని అతడు చూచెను. తన స్వరూపాన్ని సూక్ష్మంగా చేసుకొని నాభి మార్గమున ఒక ద్వారాన్ని కనుగొనెను—ఇది యోగపథ సూచన; పాశబంధంలో ఉన్న పశు-జీవుడు సాధారణ మార్గాలు మూసినప్పుడు బయటపడుటకు దారి వెదుకుతాడు, కాని సత్యమార్గం పతి-ప్రభువే ప్రసాదించును।
Suta Goswami (narrating the Purva-Bhaga account to the sages of Naimisharanya)
FAQs
It frames the Linga narrative as an inner yogic mystery: when external means are blocked, the seeker turns inward, becoming subtle and seeking the true ‘door’—a symbol of approaching Pati (Shiva) beyond ordinary perception.
By implication, Shiva-tattva is the ultimate passage beyond all closures of pāśa; the real opening is not merely physical but a grace-aligned path where Pati alone enables transcendence.
A yogic motif of sūkṣmīkaraṇa (subtilizing the body/awareness) and seeking an inner passage—resonant with Pāśupata-oriented discipline where the paśu turns from outer doors to the inner way.