Shloka 22
Narmadā–Tīrtha-Māhātmya: Sequence of Sacred Fords and Their Fruits
तस्मिंमस्तीर्थे तु राजेन्द्र कपिलां यः प्रयच्छति / यावन्ति तस्या रोमाणि तत्प्रसूतिकुलेषु च / तावद् वर्षसहस्राणि रुद्रलोके महीयते
tasmiṃmastīrthe tu rājendra kapilāṃ yaḥ prayacchati / yāvanti tasyā romāṇi tatprasūtikuleṣu ca / tāvad varṣasahasrāṇi rudraloke mahīyate
హే రాజేంద్రా, ఆ తీర్థంలో ఎవడు కపిలా గోవును దానం చేస్తాడో—ఆమె దేహంలోని ఎన్ని రోమాలున్నాయో, ఆమె సంతానమునుండి పుట్టిన కులపరంపరలలో ఎంత విస్తారమో—అంత సహస్ర సంవత్సరాలు అతడు రుద్రలోకంలో గౌరవింపబడును.
Narrator-sage addressing a king (rājendra) within a tirtha-mahatmya discourse of the Kurma Purana
Primary Rasa: adbhuta
Secondary Rasa: shanta
FAQs
This verse does not directly analyze Atman; it teaches karma-yoga in the form of dharmic charity (dāna) at a tīrtha, presenting spiritual ascent as the fruit of disciplined action aligned with sacred order.
No seated meditation is described; the practice emphasized is dharma-as-yoga—selfless giving at a tīrtha—where intention, purity, and right action function as a practical path to higher realms.
Even within a Vaishnava Purana framework, the reward is explicitly Rudra-loka, reflecting the Kurma Purana’s integrated Shaiva-Vaishnava vision in which dharmic acts can culminate in honoring Shiva without sectarian contradiction.