Shloka 14
Saṃnyāsa-dharma — Qualifications, Threefold Renunciation, and the Conduct of the Yati
एकवासाथवा विद्वान् कौपीनाच्छादनस्तथा / मुण्डी शिखी वाथ भवेत् त्रिदण्डी निष्परिग्रहः / काषायवासाः सततं ध्यानयोगपरायणः
ekavāsāthavā vidvān kaupīnācchādanastathā / muṇḍī śikhī vātha bhavet tridaṇḍī niṣparigrahaḥ / kāṣāyavāsāḥ satataṃ dhyānayogaparāyaṇaḥ
విద్వాన్ సన్యాసి ఒక వస్త్రమే ధరించవచ్చు లేదా కౌపీనంతో మాత్రమే ఆవరించబడవచ్చు. అతడు ముండితుడై ఉండవచ్చు లేదా శిఖాధారిగా ఉండవచ్చు; త్రిదండం ధరించి, పరిగ్రహరహితుడై ఉండాలి. కాషాయవస్త్రాలు ధరించి సదా ధ్యానయోగంలో పరాయణుడై ఉండాలి।
Suta (narrating the Kurma Purana’s teaching on renunciation as received from the sages/lineage)
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: vira
FAQs
By emphasizing niṣparigraha (non-possession) and constant dhyāna-yoga, the verse points to Self-realization through inner detachment rather than outer status—purifying body, speech, and mind so awareness rests in the Atman.
It highlights dhyāna-yoga as a continuous discipline, supported by renunciate restraints: minimal clothing, simplicity, the tridanda ideal (governing body–speech–mind), and non-grasping (niṣparigraha) as practical foundations for steady meditation.
The verse presents a shared yogic-ascetic ideal—ochre robes, meditation, and non-possession—common to both Shaiva (including Pāśupata-oriented) and Vaishnava renunciate streams, reflecting the Kurma Purana’s integrative (non-sectarian) spiritual ethic.