Previous Verse
Next Verse

Shloka 23

Snātaka and Gṛhastha-Dharma: Conduct, Marriage Norms, Daily Rites, and Liberating Virtues

वीतरागभयक्रोधो लोभमोहविवर्जितः / सावित्रीजाप्यनिरतः श्राद्धकृन्मुच्यते गृही

vītarāgabhayakrodho lobhamohavivarjitaḥ / sāvitrījāpyanirataḥ śrāddhakṛnmucyate gṛhī

రాగం, భయం, క్రోధం లేనివాడై, లోభమోహాలను విడిచినవాడై, సావిత్రీ (గాయత్రీ) జపమున నిత్యనిరతుడై, శ్రాద్ధకర్మలు చేయు గృహస్థుడు బంధనపాపముల నుండి విముక్తుడగును।

वीत-राग-भय-क्रोधःfree from attachment, fear, and anger
वीत-राग-भय-क्रोधः:
Karta (कर्ता)
TypeAdjective
Rootवीत (कृदन्त; √वा/√वी ‘to go away’ धातु) + राग (प्रातिपदिक) + भय (प्रातिपदिक) + क्रोध (प्रातिपदिक)
Formपुंलिङ्ग, प्रथमा, एकवचन; विशेषण: ‘one from whom attachment, fear, and anger have departed’
लोभ-मोह-विवर्जितःdevoid of greed and delusion
लोभ-मोह-विवर्जितः:
Karta (कर्ता)
TypeAdjective
Rootलोभ (प्रातिपदिक) + मोह (प्रातिपदिक) + विवर्जित (कृदन्त; वि + √वृज्/√वर्ज् धातु)
Formपुंलिङ्ग, प्रथमा, एकवचन; विशेषण: ‘devoid of greed and delusion’
सावित्री-जाप्य-निरतःengaged in reciting the Sāvitrī mantra
सावित्री-जाप्य-निरतः:
Karta (कर्ता)
TypeAdjective
Rootसावित्री (प्रातिपदिक) + जाप्य (प्रातिपदिक) + निरत (प्रातिपदिक)
Formपुंलिङ्ग, प्रथमा, एकवचन; विशेषण: ‘engaged in the japa of Sāvitrī (Gāyatrī)’
श्राद्ध-कृत्performer of śrāddha rites
श्राद्ध-कृत्:
Karta (कर्ता)
TypeAdjective
Rootश्राद्ध (प्रातिपदिक) + कृ (धातु)
Formपुंलिङ्ग, प्रथमा, एकवचन; कृदन्त (कृत्-प्रत्ययान्त agent noun): ‘performer of śrāddha’
मुच्यतेis liberated
मुच्यते:
Kriyā (क्रिया)
TypeVerb
Rootमुच् (धातु)
Formलट् (Present), प्रथमपुरुष, एकवचन; कर्मणि प्रयोग (passive), आत्मनेपद
गृहीthe householder
गृही:
Karta (कर्ता)
TypeNoun
Rootगृहिन्/गृही (प्रातिपदिक)
Formपुंलिङ्ग, प्रथमा, एकवचन; ‘householder’ (synonym of गृहस्थ)

Sūta (narrator) conveying the Kurma Purana’s dharma teaching as taught by the authoritative discourse within the Purāṇa

Primary Rasa: shanta

Secondary Rasa: adbhuta

S
Sāvitrī (Gāyatrī)
Ś
Śrāddha
G
Gṛhastha

FAQs

It implies that liberation is approached through inner purification—overcoming attachment, fear, anger, greed, and delusion—so the gṛhastha can become fit for Self-knowledge and release from bondage.

The verse highlights mantra-yoga through steady Sāvitrī (Gāyatrī) japa, supported by ethical restraints (freedom from rāga, bhaya, krodha, lobha, moha) and dharmic observance (śrāddha), aligning outer duty with inner purification.

While not naming Śiva or Viṣṇu directly, it reflects the Purāṇa’s synthesizing approach: liberation is grounded in shared yogic-ethical discipline and Vedic rites rather than sectarian exclusivity, a hallmark of Kurma Purana’s Shaiva–Vaishnava harmony.